Ноћас се у мраку озебрила зебра.
Није знао нико осим породице.
Није било чак ни месечевог сребра
да обасја новом ждребенцету лице.
Али, кад је јутро развукло завесе
на прозору неба, све је наглавачке
кренуло по зебре, а глас се пронесе:
Ждребе нема пруге, него има тачке!
Похрлиле сместа радознале ламе
и једна за другом све саванске врсте
да се распитају код зебарске маме
како се то пруге с тачкама укрсте.
И беху досадне, тако радознале,
али зебре маме знају бити даме:
„Пругасто оделце ноћас смо опрале
и обукле беби туфнасте пиџаме!“
